15.2.4
Εκπαιδευτικά Προγράμματα για τα Οικοσυστήματα
1. Σκοπός
Η παρούσα πολιτική καθιερώνει τη δέσμευση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου είναι εφικτό, για τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και τη διάδοση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τα οικοσυστήματα, τόσο στο ακαδημαϊκό όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Στόχος είναι η ενίσχυση της κατανόησης της δυναμικής των οικοσυστημάτων, της βιοποικιλότητας και της προστασίας τους μέσω δομημένων εκπαιδευτικών δράσεων που απευθύνονται στις τοπικές και εθνικές κοινότητες.
2. Πεδίο Εφαρμογής
Η πολιτική εφαρμόζεται σε:
– Ακαδημαϊκά προγράμματα, σεμινάρια και μαθήματα που αφορούν τα φυσικά οικοσυστήματα, την άγρια πανίδα και χλωρίδα και τη διατήρηση τους.
– Δράσεις διά βίου μάθησης και κοινωνικής εκπαίδευσης που διοργανώνονται από τμήματα, ερευνητικές μονάδες ή μουσεία του Πανεπιστημίου.
– Συνεργασίες με σχολεία, δήμους και μη κυβερνητικές οργανώσεις για την περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Καλύπτει τόσο τα τυπικά προγράμματα σπουδών όσο και τις μη τυπικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες που αποσκοπούν στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.
3. Ορισμοί
– Εκπαίδευση στα οικοσυστήματα: Δραστηριότητες μάθησης που αναλύουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ ζωντανών οργανισμών και περιβάλλοντος.
– Εκπαίδευση κοινότητας: Εκπαιδευτικές δράσεις του Πανεπιστημίου που απευθύνονται σε μη ακαδημαϊκό κοινό.
– Άγρια χλωρίδα και πανίδα: Ενδημικά είδη φυτών και ζώων που ζουν σε φυσικά ή ημι-φυσικά ενδιαιτήματα.
4. Δήλωση Πολιτικής
Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αναγνωρίζει την εκπαίδευση ως βασικό εργαλείο για την προώθηση της κατανόησης και της προστασίας των οικοσυστημάτων. Το Πανεπιστήμιο θα:
1. Αναπτύσσει και προσφέρει εκπαιδευτικά προγράμματα για τα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα.
2. Διασφαλίζει την προσβασιμότητα τους σε πολίτες και φορείς της κοινότητας.
3. Ενθαρρύνει διεπιστημονικές προσεγγίσεις που συνδυάζουν φυσικές και κοινωνικές επιστήμες.
4. Συνεργάζεται με εκπαιδευτικούς και τοπικές αρχές για την οργάνωση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
5. Προωθεί την εμπειρική μάθηση μέσω παρατήρησης της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
6. Διαθέτει εκπαιδευτικό υλικό ψηφιακά προς ενίσχυση της εθνικής περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
5. Ευθύνες Εφαρμογής
Η υλοποίηση της πολιτικής ανήκει στην Αντιπρυτανεία Ακαδημαϊκών Υποθέσεων (Κέντρο Διά Βίου Μάθησης), σε συνεργασία με την Επιτροπή Βιωσιμότητας Τα Τμήματα Τμήματα της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών Περιβάλλοντος, Ιχθυολογίας, Κτηνιατρικής, Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας, Δασολογίας, Επιστημών Ξύλου και Σχεδιασμού, Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική και Αρχιτεκτόνων Μηχανικών αναλαμβάνουν την επιστημονική καθοδήγηση για τον σχεδιασμό και την εποπτεία προγραμμάτων.
Ενδεικτικά μέτρα:
– Ανάπτυξη προγραμμάτων σπουδών και σεμιναρίων για τη μελέτη οικοσυστημάτων (ΚΕΔΙΒΙΜ) .
– Διοργάνωση εργαστηρίων και θερινών σχολείων για την περιβαλλοντική εκπαίδευση.
– Σύναψη πρωτοκόλλων συνεργασίας με εκπαιδευτικούς φορείς.
– Ενεργή συμμετοχή φοιτητών σε δράσεις εκπαίδευσης και εθελοντισμού.
– Καταγραφή των αποτελεσμάτων για την Ετήσια Έκθεση Βιωσιμότητας του Πανεπιστημίου.
6. Παρακολούθηση και Αναφορές
Κάθε τμήμα ή μονάδα που προσφέρει προγράμματα οικοσυστημάτων υποβάλλει ετήσια έκθεση με στοιχεία συμμετοχής, αντίκτυπο στην κοινότητα και συνεργασίες με φορείς. Η Επιτροπή Βιωσιμότητας συγκεντρώνει τις εκθέσεις και τις ενσωματώνει στην Ετήσια Έκθεση Βιωσιμότητας και στις διεθνείς υποβολές κατάταξης (SDG 4 και SDG 15).
7. Αναθεώρηση και Τροποποιήσεις
Η πολιτική αναθεωρείται κάθε τρία (3) έτη ή νωρίτερα όταν απαιτείται από αλλαγές στην εκπαιδευτική ή περιβαλλοντική νομοθεσία ή στη στρατηγική του Πανεπιστημίου. Οι τροποποιήσεις εισηγούνται από την Επιτροπή Βιωσιμότητας και εγκρίνονται από τη Σύγκλητο.
8. Αναφορές και Πλαίσιο Συμμόρφωσης
– Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) – Πρότυπα ESG
– Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης ΟΗΕ (SDG 4 και SDG 15)
– Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (CBD)
– Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα 2030
– Νόμος 3937/2011 για τη Διατήρηση της Βιοποικιλότητας